Sommigen ervaren hun dromen als steeds terugkerende visioenen, ze zijn steeds dezelfde, iets wat mij zelden overkomt. Nooit eerder had ik mij zo moe gevoeld, zo'n vermoeidheid die samengaat met een ongelooflijk gevoel van kwetsbaarheid. Het leek alsof er nooit een einde zou komen aan de tocht in het bergachtige gebied. Het was op dat ene niet waakzame moment, net toen ik moest niezen, dat ik overvallen werd door iets wat ik achteraf enkel kan omschrijven als een onzichtbaar roofdier. Een wezen dat zich ogenblikkelijk in je vast nestelt met de overtuiging er nooit weer weg te gaan. Zonder enige overgang bevond ik mij plots in een andere omgeving, een grot die bewoond was door een monnik gekleed in een saffraangele pij. Een grote gele gasfles, met brander en slangen, stond opgesteld binnen het bereik van de man. Buiten een oud fotoapparaat, met glasplaat en een zwarte doek, die zich in de uiterste hoek van de grot bevond was niets te bespeuren. De oude man moest vermoed hebben wat er met mij aan de hand was want zonder aarzelen stak hij de gasbrander aan en bewoog de gasbek rakelings met snel opgaande en neerwaartse bewegingen langs mijn lichaam. Dat hij een expert was stond als een paal boven water, al na enkele ogenblikken besloot mijn innerlijke belager, weliswaar na hevig tegenspartelen, zijn schuilplaats in te ruilen voor het antieke fotoapparaat. Als bij toverslag was nu ook het brakerig gevoel dat ik van bij het begin gevoeld had verdwenen. Nerveus wees ik in de richting van het fototoestel. De oude man glimlachte en zette op een rustige manier het ritueel verder. Wat er zich verder afspeelde gebeurde als het ware in de roes van een wervelwind. Het kwam me voor alsof er een halogram in de grot geprojecteerd werd. Met korte tussenposen verscheen er een krijger in steeds wisselende wapenuitrusting. Het leek wel of het beeld als het ware na een poosje terug opgezogen werd door de camera, van iets wegvluchtte. De blik in de ogen van de monnik verraadde dat ook hij eigenlijk niet wist wat er aan de hand was. Plots bevond er zich een jonge vrouw in mijn omgeving, iemand waarvan je met zekerheid kon zeggen dat ze zich in dezelfde tijd en ruimte bevond als ik. Van de monnik was er geen spoor meer te bekennen, ook de zilte prikkelgeur was nu compleet verdrongen. De grot was nu gevuld met een geur van lentebloesem, de transparant geworden wanden van de grot filterden het buitenlicht tastbaar wit. Je mag stellen dat ik het hele gebeuren gevoelsmatig onderging als een zeer emotioneel weerzien. In de omhelzing die er spontaan op volgde werd ik overspoeld door een grenzeloos gevoel van innerlijke harmonie, het leek wel of ik op dat moment zonder moeite met beide handen de hemel kon raken.
Het is vreemd maar het lijkt wel of ik de afgelopen maanden een beetje ondergesneeuwd ben. Onder deze omstandigheden dringt het leven enkel tot me door als een zacht diffuus licht. Er is dan ook niets dat me er momenteel toe aanzet deze witte beschermende vacht van me af te schudden. Het was een wetenschap, geen gedachte, voor mij was het duidelijk dat hij zou sterven. Hij was net over de achtenzegentig, mijn vader, iemand die altijd controle had gewild over zijn leven. Gelukkig heeft het niet lang geduurd om te begrijpen dat de gesprekken die ik graag met hem had gevoerd, deze kinderlijke wens, er uiteindelijk nooit zou komen. De laatste weken leefde hij meer en meer buiten de tijd. Gelukkig was er nog een soort verbondenheid die ook hij zeker de laatste dagen gevoeld moet hebben. Net als bij jonge kinderen, weet ik zonder twijfel dat hij alles in zich opnam, onrust en vreugde.
Genoteerd tijdens mijn verblijf in het pelgrimsoord van Namo Buddha waar volgens de legende Boeddha zijn lichaam zou geofferd hebben om een uitgehongerde tijgerin en haar welpen te voeden. ( Nepal 4 mei 2004)
Voor mijn vader
Meegezogen in de tijd Vervaagt de thangka van mijn geest Als een ontrafeld vlaggetje in de wind Uiteindelijk, losgerukt van het lint Er is geen reden tot angst Enkel een overweldigend gevoel Dat op elke plaats en tijd Hij kan herrijzen, indien hij wil
