Doha

Wie een cultureel getinte vakantie boekt blijft niet op zijn hotelkamer zitten, ook niet wanneer men ongewild tien uur moet overbruggen op een schiereiland grenzend aan Saoedi-Arabië. Al moet men hiervoor de comfortabele koele vertrekken van het hotel verlaten, men kiest liever de vrije ruimte ook al betekent dat in een gesloten broeikast te stappen. Spontaan worden we door de enkele voorbijgangers in de richting van de haven gestuurd. Een grote avenue met een grootsheid die je alleen in Parijs terugvind volgt over een bocht van honderdtachtig graden de betonnen kaaimuur van de baai. Het uitzicht op de hoogbouw aan de overkant van het binnenwater doet zonder twijfel denken aan de skyline van Manhattan. Het verkeer is heel druk, super de luxe auto's van de meest exclusieve europese merken rijden er voortdurend op en neer. Het enige wat je hier klaarblijkelijk kan doen is de brede esplanade die zich tussen de weg en de baai bevindt volgen in de richting van de wolkenkrabbers. Gelukkig is er de niet afhoudende zeewind die je de zinderende hitte even doet vergeten.

Ergens in de lucht tussen Londen en Doha

Dat alle wegen naar Rome leiden wist ik al, hetzelfde kan gezegd worden over Kathmandu. Om te beginnen vlieg je van Brussel naar Londen om vandaar rechtsomkeer te maken richting Nederland. Via Duitsland, Hongarije, Roemenië, Bulgarije, Turkije en Saoedi-Arabië beland je in Doha (Qatar) waar je na een verplichte tussenstop uiteindelijk naar Nepal zal vertrekken. Ondanks het feit dat het eerste deel van de reis met overstappen inbegrepen een tiental uur in beslag neemt komt er van rusten niet veel. Er zijn mensen die overal kunnen slapen, welke houding ze ook aannemen na enkele minuten zijn ze in dromenland. Mij is dat nog nooit gelukt, vliegtuigen zijn nu eenmaal niet ontworpen voor individuen met lange benen. Enkel aan de nooduitgangen is het comfortabel zitten. Verder dan dommelen geraak ik niet.

De afgelopen weken ben ik volledig opgeslorpt geweest door de voorbereiding en de uiteindelijke reis naar Nepal. Het is mij onmogelijk gebleken om aan de magische uitstraling en de zuigkracht van deze nieuwe omgeving te ontkomen. Dit mysterieus geheel dat gevuld bleek met goede stiltes, onbekende geesten, en vriendelijke glimlachen heeft enkele gedachten losgeweekt die gezien hun ongevaarlijk karakter zonder twijfel met anderen kunnen worden gedeeld.




Boeddha ziet U, hier vloekt men niet.