Geluk is ons hoogste doel, hoewel, geluk leidt af van waar het werkelijk om gaat, de algemene realisatie van onszelf.

Jij bent de levende bron
De redding van de pelgrim

Hij put en drinkt en verkwikt
Zijn hart weer onderweg

Levende bron, geschenk van God
Steeds weer borrel je op

Ephémère

Un papillon rose et gris
voyage dans le jardin de la vie

Il voltige entre les pleurs
cherchant un remède a son cœur

Et quand il a trouve la rose
il si n’arrête pas

Car s’il ose, il lui dirait peut-être
je ne t’aime pas

Alvorens naar huis te gaan zouden ze eerst nog pepernoten kopen, echte bedevaarders keren nooit terug uit Scherpenheuvel zonder deze koekjes in de vorm dobbelstenen. Het was hun nog niet eerder opgevallen maar er was die dag niemand te bespeuren bij de kraampjes die aan de buitenmuur van het complex staan opgesteld. De bache’s die normaal dienst doen als afdak waren allen neergelaten, hangsloten vergrendelden de stalen kabels die door de metalen ringen aan de voorkant van de dekzeilen waren geregen. Tot overmaat van ramp was ook het winkeltje aan de overkant van de straat gesloten. Alleen in de onmiddellijke omgeving van de basiliek kan je ze kopen wist de bakkersvrouw op het dorpsplein te vertellen. Dit wordt een vrijdag zonder pepernoten, de woorden van de man in de buurtwinkel waren nog niet koud of de specifieke geur van de koekjes vulde de ruimte, een eindje verder in de straat is er ook nog een bakker vervolgde hij op zenuwachtige toon. Al zingend zijn ze die middag naar huis gereden met zes pakjes pepernoten op de achterbank.
Ter lourdes op de bergen ...