“ Jezus bestaat niet” zei het tienermeisje dat net voor me stond in de trechtervormige mensenrij die zich gevormd had aan de ingang van het kinepolis gebouw. Dat net deze woorden van het luidruchtig gesprek dat ze met haar vriendje voerde tot me doordrongen stemde me tot nadenken. Eigenlijk hebben we als mensen enkel het vermogen gekregen om al dan niet te geloven in het bestaan van Jezus. Sommigen zijn er zelfs van overtuigd dat wij mensen lang geleden door buitenaardse wezens werden gekloond. Als je het van op een afstand bekijkt zijn we bij machte gelijk wat voor waar aan te nemen. Zo is het perfect mogelijk te geloven dat je in wezen een kus bent die als mensengedaante op zoek is naar een mond met blauwe gekloonde lipjes. Zou het geloof ophouden te bestaan als uiteindelijk het een en ander wetenschappelijk bewezen wordt? Wat het kusje betreft, die kan maar beter ten aller tijde het beste van zichzelf geven anders zou de mond wel eens op zoek kunnen gaan naar een geloviger exemplaar.

Zondagspreek

Hier in het akkerland achter onze woning lijkt de wereld blauw en groen, is alles in perfecte harmonie. Zelfs de grootse rivaal wordt hier een goede vriend. Van hieruit weergalmt ook de liefde van alle liefdes, zijn er geen geweren, geen hongerige mondjes om te voederen. Hier komt een mens tot rust.
Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar het drukke leven in de stad, met zijn neon verlichte uitstalramen vol verlokkende zichzelf aanprijzende waren. Zonder schroom vullen zij alle innerlijke leegtes van de mens. Dingen kopen,afleiding zoeken,dat alles veroorzaakt misschien een geestdodend geschemer maar zo zacht, zo vriendelijk dat we het verwarren met het meest schitterende licht. Op die momenten worden we mensen zonder eigenschappen, ontvankelijk voor alle prikkels, op de vlucht om de melancholie of de onvrede in ons leven te verdrijven. Ook al ervaren we een gevoel van ongemak, met andere woorden, we kunnen de kritiek niet ontkennen maar willen ook geen afstand doen van de voordelen die deze wereld ons biedt.
Nochtans enkel vanuit innerlijke leegte zijn we als mensen bij machte onze wereld te hertoveren tot een plaats waar het fijn is om te zijn.
Vanop een afstand in het veld is er harmonie, en is het moeilijk te bevatten waarom zo weinig mensen echt gelukkig zijn.
Vanop een afstand ben jij nog steeds mijn beste vriend, ook al gaat het niet zo goed meer tussen ons.

Voor de geboorte van mijn petekind Morgane (11-12-2002)

Morgane,
Kom je nu werkelijk van onder de zeespiegel vandaan,
of ben je gewoon met je bootje aan wal gegaan.
Men beweert dat je kan vliegen, zelfs kan veranderen
in een raaf.
Morgane,
Voor mij ben je de dochter van mijn dochter,
hou jij je vlammetje maar heel lang aan.

Nog nooit heb je gezegd
« jij begrijpt me omdat je precies bent zoals ik. »
Een enkel keertje wel
« jij bent iemand die me echt begrijpt »
als ik van uit mijn gevoel iets doe,
of niet doe.
Je laat mijn anders zijn,
je telt enkel de rimpeltjes in mijn gezicht

WorldPoem Version 1.01

Ooooo !
Tristan und Isolde
gm chu gm ch
Isolde und Tristan
Unentliche liebe !
Nein, ewige durst !
I am in love you now !
You're in love, after all it 's a sad story !
Señor niños, vive la noches !
Qui, quand Romeo et dans tes bras!

WorldPoem Version 1.02